fbpx
mood_bad
  • Nog geen reacties.
  • chat
    Schrijf een review
    Blog 1

    Google verplicht
    Er zijn momenten dat ik mijzelf tegen de kinderen hoor zeggen: 'Dat gaan wij even googlen'. Vragen die ik met mijn kennis en ervaring niet kan beantwoorden zoeken wij super snel op op internet.

    Ik kan mijzelf ook blijven verbazen met vragen als; 'wat zijn vakanties eigenlijk?'.
    Dat zocht ik dus zojuist op;
    Vakantie is afgeleid van vacatio (Latijns werkwoord vacare) dat staat voor vrij zijn van verplichtingen. Het is een periode waarin een persoon zijn gewoonlijke dagelijkse activiteiten staakt, zoals naar school of het werk gaan.

    En de ene vraag roept de andere bij mij op; hoe staak ik mijn dagelijkse activiteiten wanneer ik vakantie heb? Vrij zijn van verplichtingen … dat klinkt echt fantastisch! Een zucht van verlichting ontsnapt. Welke verplichtingen ga ik in hemelsnaam iedere dag weer met mijzelf aan?!

    Werken, mijn huishouden, mijn administratie en zo nog wat zaken. Aan sommigen zaken ontkom je niet. En laat je wel de boel de boel dan zal je de consequenties zonder morren moeten aanvaarden. Je huishouden kan je aan de wilgen hangen, maar dan komt er op een bepaald ogenblik het stof vanzelf naar je toe gekropen.

    Waar ik werkelijk naar op zoek ben zijn de verplichtingen die ik mijzelf op mijn schouders heb gelegd. Verplichtingen waar ik door er bewúst van te worden, mijzelf ook weer van kan ontdoen.
    En die verplichtingen zijn niets anders dan overtuigingen;

    -'Ik moet iedere dag aardig zijn'
    -'Ik moet iedere dag hard werken'
    -'Ik moet iedere dag iets nuttigs doen'
    -'Ik moet...moet … moet …

    Als wij vrij zijn of op vakantie lijken wij gemakkelijker al die 'moeten' los te kunnen laten.
    Mocht je zin hebben, kijk eens ontspannen naar al jouw 'moeten' in je leven. In welke mate dragen al die verplichtingen toe aan een blijer en gelukkiger leven? Hoe kan je het ombuigen?

    Ik weet het, alle goede voornemens in de vakantie verdwijnen vaak al op de terugweg langs de Route de Soleil op weg naar huis.

    Haal die hoge lat die je jezelf iedere dag weer oplegt naar beneden. En weet je? Ik kan je verzekeren; er gebeuren geen rampen. Je zal je hooguit prettiger voelen.

    Moraal van het verhaal: “ik mag' is het nieuwe 'moeten'.
    Wil jij begeleiding in het ombuigen? Google dan eens op www.praktijkhetlabyrinth.nl

    Lieve groet,
    Arianne

    Blog 2

    Gladheid op jouw weg...
    Vanochtend toen ik even buiten was ging ik na mijn 4e stap al bijna onderuit.
    Snel weer naar binnen, waar ik niet meer uit kon glijden.
    Misschien dat ik vanmiddag een risico neem door naar Schiphol te rijden om goede vrienden uit het buitenland te ontmoeten.

    Wanneer het om risicovolle zaken gaat én mijn hart betreft … dan heb ik ook de neiging mijn verstand in te zetten. En een soort risico inventarisatie te maken.
    Maar eigenlijk weet ik dat dat niet is wat ik te doen heb.

    Wanneer mijn hart aangeeft een weg op te willen gaan, zou ik mijn hoofd hartelijk moeten bedanken voor alle inzet. En aangeven wanneer het hartzaken betreft ik naar mijn hart luister En dus niet naar mijn hoofd.

    Je hart geeft jouw weg aan, een soort navigatie, maar het is altijd aan jou om die weg te volgen of een ander pad in te slaan.

    Wanneer neem je een 'risicovolle' weg? Wanneer je bijvoorbeeld na verschillende relaties (vriendschap of liefdesrelatie) iedere keer met een bezeerd en gedeukt hart weer alleen bent.
    Neem je de volgende keer weer het risico om je te bezeren om wille van de liefde?

    Voor mijzelf kan ik zeggen: Ja.
    Mijn hart blijkt groots; telkens opnieuw open stellen voor een nieuwe vriendschap of een nieuwe liefde lijkt de enige weg te zijn.
    Oh ja, mijn hoofd vindt er echt van alles van hoor! 'Pas nu op' en 'Straks heb je weer veel verdriet en pijn om het loslaten'.
    Ja, dat zou kunnen en ik weet inmiddels dat ik daar ook weer doorheen kom.

    Mijn hart zorgt ook voor veerkracht en door telkens weer terug te keren naar mijn hart raak ik mijzelf niet kwijt. En dus de weg ook niet.

    Heb jij op dit moment een risicovolle beslissing te nemen in je leven?
    Mogelijk op werkgebied, rondom je gezin of de liefde?
    Als ik je mag adviseren: volg niets anders dan de stem van je hart. Dan kom je altijd op je bestemming.
    Ook al lijkt de weg nog zo glad en glibberig, jouw hart brengt jouw veilig op je plek. Niet altijd zonder uitdagingen en moeilijkheden, maar altijd vanuit de intentie jou het allerbeste te geven!

    Wat is jouw risicovolle beslissing op dit moment?

    Lieve groet,
    Arianne

    Blog 3

    Outlander
    Sinds kort kan ik Netflix kijken en de serie Outlander werd mij door een dierbare vriendin aangeraden.
    Oké, de eerste aflevering was het even doorbijten … maar daarna ..

    Gisteren keek ik aflevering 11 uit de eerste serie en ik werd in het verhaal, in het drama en in oude stukken over heksen op brandstapels getrokken.

    Enkel mijn lijf was nog fysiek in de kamer en er kwamen diepe emoties los. Ik herkende zij niet eens …
    Totdat iemand mij de vraag stelde; ' Ben jij soms ook een heks? ' Die herkenning en erkenning toen die vraag gesteld werden trokken een stop los.

    Ja, ik kon wel met mijn hoofd beredeneren dat ik eerder heksenverbrandingen en verdrinkingen had mee gemaakt.
    Maar dat het ook raakte in mijn huidige leven als energetisch therapeut, die had ik even niet zien aankomen.

    Kunnen en mogen zijn wie je bent, in deze wereld is blijkbaar nog steeds een grote uitdaging. Authentiek zijn. Ik hou van dit woord. Het omvat alles voor mij in wie ik ben.
    Een proces van jaren van mijzelf leren kennen, juist door de diepe dalen en pijn, ben ik steeds meer gaan ontdekken wie ik ten diepste ben.

    En dat dat niet altijd in het plaatje van deze maatschappij past, in de omgeving waar ik woon en werk, is niet gemakkelijk.

    Mijn werk als therapeut in mijn praktijk doe ik vanuit mijn hart en ziel en daar kan ik niet meer omheen.

    In mijn praktijk ontmoet ik allemaal mooie mensen; mannen en vrouwen, van alle leeftijden, die ook op zoek zijn naar wie zij zijn. Vergeten door opvoeding, omgeving en de tijd, voelen zij een roep om weer naar binnen te keren.

    Ik voel mij dankbaar, dat ik poosje met hen mee mag lopen. Laten voelen en ervaren dat zij prachtige mensen zijn. Hen laten ontdekken waar hun talenten liggen, hun kracht en hun lessen.

    Misschien ben je deze dagen volop bezig met cadeaus te kopen voor de feesten die voor de deur staan.
    Wat heb jij jezelf cadeau gegeven dit jaar? Wat zou jij graag willen ontvangen?

    Mocht het jouw wens zijn om jezelf beter te leren kennen, van jezelf te gaan houden en te gaan zien welk prachtig mens jij bent … neem dan contact met mij op.

    Ik kijk uit naar de volgende aflevering van Outlander, hoe het verder zal gaan met Claire Fraser, Jamie Fraser en hun zoektocht naar geluk en liefde.

    Ik wens jou een heel goed en fijn weekend,

    Lieve groet, Arianne